STEP of STL: welk bestand lever je best aan?
Het verschil in één zin
Een STL is een nabootsing van je onderdeel, opgebouwd uit duizenden kleine driehoekjes. Een STEP is het onderdeel zelf, met echte vlakken, cilinders en afrondingen.
Wat er in een STL zit
Neem een ronde boring. In een STL is dat geen cirkel, maar een veelhoek met heel veel zijden. Hoe fijn die veelhoek is, hangt af van de instellingen waarmee het bestand geëxporteerd werd. Een STL kent ook geen eenheden, geen gekozen maten en geen opbouw. Het weet niet dat dat gat 8 mm moet zijn, het weet enkel waar de driehoekjes staan.
Om te printen is dat meestal genoeg. De printer heeft toch niets anders nodig dan een vorm.
Wat er in een STEP zit
Een STEP bevat de exacte geometrie. Een boring is een boring met een diameter, een afronding is een afronding met een straal. Dat maakt het bestand in elk CAD-pakket bruikbaar, ook in Fusion 360 en SolidWorks waar ik zelf mee werk. En het maakt aanpassen een kwestie van minuten in plaats van uren.
Wanneer een STL volstaat
Je wil één stuk printen, het model is af, en er hoeft niets meer aan te veranderen. Dan is een goed geëxporteerde STL prima. Let er wel op dat de export fijn genoeg is, want bij grove instellingen zie je de facetten terug op ronde vlakken.
Wanneer een STEP het verschil maakt
Zodra er iets aangepast moet worden. En dat is vaker dan je denkt.
Bij passingen bijvoorbeeld. Een as in een gat, een deksel op een doos, twee delen die in elkaar klikken. Ik pas die maten aan op basis van de techniek en het materiaal, want een FDM-print krimpt anders dan een resinprint. In een STEP wijzig ik één diameter. In een STL moet ik elk vlak apart nabouwen.
Hetzelfde geldt als je onderdeel moet aansluiten op iets anders, als je een versie wil met een kleine aanpassing, of als je er later nog een variant van wil laten maken. Met een STEP ben je weg in een middag. Zonder moet ik eerst het model opnieuw opbouwen.
Een situatie die ik geregeld zie: iemand stuurt een STL van een onderdeel en vraagt of er een steunpunt bijkomt. Dat klinkt als een kleine ingreep. Maar voor ik iets kan toevoegen, moet ik het stuk eerst ontleden en opnieuw tekenen, en dan zit je eigenlijk in reverse engineering. Dat is werk dat niemand had ingepland, en de offerte schuift mee.
Wat je best meegeeft in een aanvraag
Dit maakt een offerte sneller en vaak ook goedkoper:
Een STEP-bestand (.step of .stp). Voeg gerust ook een STL toe als je die hebt.
De eenheden, meestal millimeter.
Het materiaal en het aantal stuks dat je nodig hebt.
Welke maten echt kritisch zijn en welke niet. Dat verandert vaak de aanpak.
Als het onderdeel ergens op moet passen: een foto of een tekening van het onderdeel waarmee het samenwerkt.
Heb je geen STEP?
Dan is dat geen ramp. Stuur wat je hebt: een STL, een schets, foto's of het fysieke onderdeel zelf. Zeg er gewoon bij wat je ermee wil doen. Dan kan ik inschatten of een STL volstaat, of dat het slimmer is om het model eerst netjes op te bouwen. Heb je een bestaand stuk waar geen tekening van bestaat, dan scan ik het en bouw ik het parametrisch na.
Twijfel je over wat je moet sturen? Mail me gerust, dan kijk ik mee voor je iets exporteert.
SeCa Design, 3D printen, CAD design en reverse engineering in Gent.
info@secadesign.be | secadesign.be

Opmerkingen