top of page
Zoeken

PLA, PETG, nylon of resin: welk materiaal voor een onderdeel dat echt gebruikt wordt?

30 okt
2 minuten om te lezen

Een prototype dat op je bureau ligt, mag uit bijna alles bestaan. Een onderdeel dat in een machine zit, buiten hangt of dagelijks in handen gaat, niet. Toch kies ik materiaal vaak pas op het laatst, en dat is meestal te laat.

De goedkoopste keuze is zelden de goedkoopste

PLA is makkelijk, mooi en goedkoop. Voor een model dat op een tafel staat is het ideaal. Maar laat een PLA-onderdeel een zomer lang in een auto of achter een raam liggen en het zakt in elkaar. Dan print je alles opnieuw, en dan was het goedkoopste materiaal het duurste.

Daarom vraag ik bij elke aanvraag eerst waar het stuk terechtkomt, niet hoe het eruit moet zien.

Vier vragen die het materiaal bijna altijd bepalen

Hoe warm wordt het? Dat is de eerste vraag, en de meest onderschatte. PLA geeft op rond de 55 à 60 graden. PETG en nylon houden meer aan. Voor echt warme toepassingen kom je bij gevulde materialen of resin met een hogere vervormingstemperatuur terecht.

Komt het in contact met vet, olie of schoonmaakmiddel? Dan wordt chemische resistentie belangrijk. Niet elk materiaal verdraagt elk product, en dat zie je pas na een paar weken. Ik heb dit ooit zelf onderschat met een onderdeel dat vervormde na contact met een product waar ik niet van wist dat het erbij kwam. Sindsdien vraag ik altijd welke producten in de buurt zijn.

Beweegt of wrijft het? Voor scharnieren, tandwielen en glijdende delen is nylon vaak de betere keuze. Het slijt trager en het is taaier. PLA en de meeste resins breken daar eerder dan dat ze buigen.

Moet het mooi zijn, of moet het werken? Resin geeft een fijn oppervlak en scherpe details, maar is brozer. FDM is robuuster en geeft meer vrijheid in materiaal, maar je ziet de lagen. Soms is de juiste keuze een combinatie: een resin-model om het ontwerp te beoordelen, en een nylon of PETG-versie om het te testen.

Een voorbeeld

Een klant wil een klein huis voor een sensor. Binnen gebruikt, dus PLA lijkt prima. Tot blijkt dat de behuizing naast een warmtebron zit. Een korte vraag vooraf had het printen van een tweede versie bespaard.

Zo'n gesprek duurt vijf minuten. Het opnieuw printen kost je een week.

Wat je best meegeeft in een aanvraag

  • Waar het onderdeel gebruikt wordt: binnen, buiten, in een machine, in de hand.

  • De temperatuur die het kan bereiken, ook als dat uitzonderlijk is.

  • Producten waarmee het in contact kan komen.

  • Of het belast wordt, beweegt of schokken moet opvangen.

  • Hoeveel stuks en hoe lang het moet meegaan.

Weet je het niet zeker? Zeg dat gewoon. Dan kies ik een materiaal dat veilig zit en leg ik uit waarom, zodat je weet wat je krijgt.

Twijfel je over welk materiaal bij jouw onderdeel past? Mail me gerust, dan kijk ik mee voor je iets bestelt.

SeCa Design, 3D printen, CAD design en reverse engineering in Gent.

info@secadesign.be | secadesign.be

 
 
 

Recente blogposts

Alles weergeven
Scannen is niet kopiëren

"Kan je dat onderdeel niet gewoon scannen en opnieuw printen?" Ik krijg die vraag regelmatig, meestal bij een stuk dat niet meer te krijgen is of waar nooit een tekening van bestond. Het korte antwoor

 
 
 
STEP of STL: welk bestand lever je best aan?

Het verschil in één zin Een STL is een nabootsing van je onderdeel, opgebouwd uit duizenden kleine driehoekjes. Een STEP is het onderdeel zelf, met echte vlakken, cilinders en afrondingen. Wat er in e

 
 
 

Opmerkingen


bottom of page